Poznawanie prehistorii (podobnie zresztą jak i współczesnej awangardy) jest okazją do pytania o to, co należy, a co nie należy do dziedziny sztuki. Wydaje się zasadne, aby wszelkie pozostałości kultur prehistorycznych, mające charakter ściśle użytkowy (narzędzia, broń, siedliska nie noszące znamion statusu) pozostawić historii cywilizacji, natomiast do historii sztuki zaliczyć te, które nie mają funkcji użytkowej i związane są albo z magią (lub religią, jeśli na tym etapie można mówić o religii), albo z pochówkiem zmarłych, co się ściśle z magią (czyli tajemnicą) wiąże, albo wreszcie z trudno wytłumaczalną skłonnością człowieka do pokrywania różnych przedmiotów takim czy innym ornamentem.
Przy takich założeniach do sztuki prehistorycznej zaliczyć można: PETROGLIFY * RZEŹBY * MALARSTWO JASKINIOWE * CERAMIKĘ * BUDOWLE MEGALITYCZNE z następującym zastrzeżeniem: wprawdzie z definicji budowlę megalityczną tworzą duże bloki skalne, to jednak, o ile słuszne wydaje się zaliczenie do nich np. Stonehenge, czy nawet niektórych budowli maltańskich (które ja uważam za element kultury egejskiej), to nie da się do nich zaliczyć ani fortyfikacji mykeńskich, ani tym bardziej piramid egipskich, w których dokładność obróbki i wyrafinowanie konstrukcyjne wskazują na znacznie poźniejszy atap rozwoju ludzkości. Takie budowle zaliczymy raczej do wczesnej starożytności.

Wenus z Dolnych Vestonic
Morawy, 29 000 pne

Venus z Laugerie Basse
Francja

Venus z Savignano
25 000 pne

Venus z Tursac
22 000 pne

Venus z Willendorf
22 000 pne

Venus z Laussel
19 000 pne

Venus z Gagarino
Ukraina

MALARSTWO JASKINIOWE