Sztukę ludów basenu Morza Egejskiego dzieli się na sztukę cykladzką, tworzoną na wyspach zwanych Cykladami, sztukę kreteńską, któej ostatni okres stanowi sztuka minojska,
oraz tworzoną przez mieszkańców kontynentu sztukę helladzką, której ostatnia fazanazywana jest sztuką mykeńską.
Sztuka egejska nie jest "wczesną" sztuką grecką, ponieważ w tamtym czasach
nie było ani Grecji, ani Greków (nawet w starożytnym rozumieniu tych określeń). Nie jest również sztuką jednorodną
w tym sensie,
że np. Mykeny mają więcej podobieństw do współczesnych im, oddalonych o tysiąc kilometrów
grodów hetyckich niż do znacznie bliższych, otwartych miast kreteńskich.
Rozwój kultury cykladzkiej przerwał najprawdopodobniej wybuch wulkanu na Therze, który (sądząc po tym, zo zostało z największej wyspy archipelagu, dzisiaj nazywanej Santorini) musiał mieć wymiar apokaliptyczny. Kulturę mykeńską zniszczyli Dorowie, którzy najechali Helladę achajską, a upadek pałacowej kultury monojskiej wiążę się zarówno z wybuchem na Therze jak z najazdami mykeńczyków i Achajów.
Niewątpliwie wpływów kultury mykeńskiej i minojskiej można doszukać się w znacznie poźniejszej sztuce archaicznej Grecji. |
