HISTORIA ARCHITEKTURY WSPÓŁCZESNEJ - KRYTYCZNY REGIONALIZM

 
 

przepraszam, ale strona jest jeszcze w budowie...

Regionalizm krytyczny nie jest potocznie rozumianym regionalizmem odwołującym się do miejscowej tradycji architektonicznej, nie wywodzi się z archetypicznych sentymentów ani z bezpośredniego sprzeciwu wobec modernizmu.
Jego filozoficzne korzenie tkwią w huserrlowskiej fenomenologii rozwiniętej przez francuskiego teoretyka Paula Ricour, a teoretyczne podstawy formułowano w pracach norweskiego architekta Christiana Norberg-Schulza „Intentions in Architecture” (1963) i „Genius Loci: Towards a Phenomenology of Architecture” (1980), eseju Kenneha Framptona „Ku krytycznemu regionalizmowi" (1983) i książce Thomasa Thiis-Evensena „Archetypes in Architecture” (1987).
Głównym problemem regionalizmu krytycznego jest poszukiwanie odpowiedzi na pytanie Paula Ricour: „Jak być nowoczesnym i kontynuować tradycję, jak ożywić uśpioną starą cywilizację będąc częścią cywilizacji uniwersalnej.”
Frampton w swoim eseju twierdzi, że należy „krytycznie adoptować” modernizm posiadający niezaprzeczalne wartości uniwersalne, uwzględniając geograficzny kontekst budynku, przy czym nie chodzi mu o bezpośrednie nawiązywanie do „folkloru”, ale o klimat, światło, topografię i „miejscowe formy tektoniczne”, przez co należy rozumieć historycznie i geograficznie uwarunkowane sposoby kształtowania zabudowy.
Jeśli pamięta się o tym, że postmodernistyczna dyskusja z modernizmem jest dyskusją z abstrakcjonistycznym funkcjonalizmem, czyli tzw. stylem międzynarodowym (a modernizm miał przecież wiele odmian), to z tekstu Framptona wynika, że modernizm jest zjawiskiem dwuwarstwowym, składającym się z pewnej akceptowalnej filozofii postępu (obejmującej kwestie społeczne, miejsce architektury we współczesnym świecie, ale i kwestie technologiczne, jak uprzemysłowienie i standaryzacja), oraz pewnej maniery formalnej, która stosowana mechanicznie pozbawia architekturę indywidualności.
Ślad fenomenologii w krytycznym regionalizmie odczytać można w postawie, zgodnie z którą modernizm w jakiejkolwiek postaci krytykuje się (a więc analizuje i ocenia, a nie z góry potępia w czambuł) bez uprzedzeń, widząc go takim jakim on jest, a nie przez pryzmat win, za które być może nie ponosi on odpowiedzialności.
W tym ujęciu krytyczny regionalizm należałoby potraktować jako „modernizm reformowany” i zapewne dlatego w tym nurcie najwięcej do powiedzenia mają architekci wywodzący się z krajów oddalonych od uniwersalistycznego zgiełku wielkich metropolii, w których – co chyba najważniejsze – nie zapomniano jeszcze całkowicie o tym, że stanowią odrębny region.
Bez regionów nie ma krytycznego regionalizmu – to złośliwa uwaga dla zwolenników globalizmu.

 
Alvar Aalto
Säynätsalo Town Hall
1952
 
 
 
 

 

Azuma House
Osaka
1976

Świątynia Wody
Awaji, Hyogo
1991

Fabrica
Benetton Research Center
Treviso, Włochy
2000

 
 

Hyogo
Prefectural
Museum of Art
Kobe
2002

Expo'92
Japan Pavillon
Sevilla
1992

Dom Sztuki
Fundacji Langen
Hombroich, Niemcy
2004

Muzeum Literatury

Naoshima
Contemporary
Art Museum
1997

 
 

Pulitzer
Foundation
for the Arts
St. Louis, Missouri
2001

 

Kompleks mieszkaniowy
Rokko
Kobe
1983

Kościół Światła
Ibaraki
1990

Vitra Design Museum
Weil am Rhein
1993
 
Hotel Awaji

Modern Art Museum
Fort Worth, Texas
2002

 

 
Kandalama
Hotel
 
Parlament
Sri Lanka
University
of Ruhuna
 
 
 

 
1994
Bank
für Internationalen
Zahlungsausgleich
Basel, Schweiz

1999
Biblioteka Miejska
Dortmund
Niemcy

1995
Katedra w Évry
Francja
 

1992
Kościół
św. Jana Chrzciciela
Mogno, Szwajcaria

 

2000
Stacja kolejki
Cardada, Ticino
Szwajcaria

1996
Santa Maria
degli Angeli
Monte Tamaro
 

1998
Synagoga
Cymbalista
Tel Awiw, Izrael

 
1996
Muzeum
Jeana Tinguely
Bazylea
Tour de Moron
 

 
Sabarmati Ashram
Ahmed, Indie
 
 

 
Bifröst
Business School
2005
Hof Residence
2006
Reykjavík City Hall
1992
Reykjavík
Art Museum
2000
Supreme Court
of Iceland
Reykjavík
1996
Ulica
Vegamotastigur
Reykjavik
 

 
Kirkkonummi
Parish Centre
1984
Myyrmäki Church
Vantaa
1984
 

Vallila Library
and Daycare Centre
Helsinki
1991

 
 

 

Our Lady of the Angels
Cathedral
Los Angeles
2002

 
Atocha
Railway Station
Madrid

Centrum Kongresowe
"Kursaal"
San Sebastián

Museo Nacional
de Arte Romano
Mérida

 
Rozbudowa Muzeum
Prado
 
Fundació Pilar
i Joan Miró
Mallorca
1992
 

 

Magney House
Bingie Point
Australia
1982-84

 
Bowali Visitor
Information Centre
Kakadu National Park
1992-94

The Boyd Centre
Riversdale
1999

 
Murcutt Guest Studio
Kempsey
1992 

Marie Short House
Kempsey
1975

Walsh House
Kangaroo Valley
2005
 
Marika-Alderton House
Yirrkala Community
Eastern Arnhern Land
1991-94

Rosarium
Wietnam?

Simpson-Lee House
Mount Wilson
1989-94
 

 
British High Comitee
Housing
New Delhi
Zespół mieszkaniowy
New Mumbai
Ambasada Francuska
New Gelhi
Ismaili Center
Lizbona
 
National Brain
Research Center
Narodowy Instytut
Immunologiczny
New Delhi
Biblioteka
Parlamentarna
New Delhi
 
Scope Company
New Dalhi
Osiedle
Sheik Sarai Housing
New Delhi
 

 
Bagsvaerd Church
1973-76
 
 
 
Fredensborghusene
Kuwait
National
Assembly
Skagen Odde
Natur Center
Romerhusene
Helsingor
Opera
Sydney
 
Paustian
Can Lis?
 
Can Feliz?
 

 
Menara
Mesiniaga
2003
UMNO Tower
Penang
1998
Green
Skyscraper
Solaris
Singapour
2010
 

<<< DEKONSTRUKCJA . MODERNIZM >>>



UP