ALFA ROMEO . ASTON MARTIN . AUDI . AUSTIN . BENTLEY . BMW . BUEHRIG . BUGATTI . BUICK . CADILLAC . CHEVROLET . CHRYSLER . CITROEN . DODGE . FERRARI . FIAT . FORD . HONDA . JAGUAR . JEEP . LAMBORGHINI . LANCIA . LOTUS . MASERATI . MERCEDES . MORRIS . NISSAN . OLDSMOBILE . OPEL . PEUGEOT . PLYMOUTH . PONTIAC . PORSCHE . RENAULT . ROLLS ROYCE . SAAB . SHELBY . VOLKSWAGEN . VOLVO

Nicolas Cugnot, ciągnik artyleryjski, 1770

Ford S, 1907

Na marginesie warto wspomnieć, że gdy w 1909 r. Filippo Marinetti pisał gloryfikujący awiację i automobilizm Manifest futurystyczny, na ulicach zaczynały dopiero pojawiać się takie "bestie szybkości" jak fordowski Model T.

Wprawdzie pierwszy samochód skonstruował Nicolas Cugnot już w 1770 r., ale dopiero od Forda S (1907), bezpośredniego poprzednika słynnego modelu T (1908), a właściwie od skonstruowania pierwszego nadwozia samonośnego (Lancia Lambda, 1922) rozpoczęła się romantyczna epoka projektowania samochodów.
W 90-tych latach XX wieku karoserie samochodów różnych marek zaczęły się do siebie upodabniać. To, co obecnie jeździ po naszych drogach jest coraz niezawodniejszym środkiem transportu i coraz ordynarniejszym symbolem statusu zgodnie z zasadą - im wyższy status, tym cięższy i droższy pojazd. Samochód nie wyraża już charakteru właściciela, bo wszystkie są do siebie podobne - a może właśnie wyraża, bo może charaktery też są do siebie coraz podobniejsze...
Jeszcze w połowie XX wieku "na kilometr" rozpoznawało się sylwetki Corvetty, Cadillaca, Citroena, Jaguara, Volvo, Mercedesa, Rollsa czy Fiata. Była w nich poezja, która z prozaicznego środka transportu czyniła dzieło sztuki (nawet jeśli tylko sztuki użytkowej) i zwierciadło ludzkiej duszy. Czasami była to dusza szaleńca, czasami gwiazdora, czasami gangstera, czasami bankiera, a czasami poezja zwykłej, pogodnej codzienności. Teraz tej poezji już nie ma.

Lancia Lambda, 1922