 |
 |
|
właściwie
Gyula Halász (1899-1984), węgierski fotograf, pisarz, rysownik, rzeźbiarz
i malarz czynny we Francji. Uczył się w akademiach w Budapeszcie i
Berlinie. W 1924 osiadł w Paryżu, gdzie zaprzyjaźnił się z P. Picassem,
S. Dalí, G. Braquem i innymi artystami, a także pisarzem H. Millerem.
Fotografował jako reporter od 1926. Zasłynął nocnymi fotografiami
półświatka Paryża, dzielnicy Montparnasse, będącej wtedy domeną artystów
i bandytów (albumy: Paris de nuit 1933, Voluptés de Paris 1935, m.in.
znane zdjęcie Dwóch apaszów). Fotografował artystów i paryskie kawiarnie,
a 1932-1938 za namową Picassa paryskie grafitti. Współpracował z czasopismami
Minotaure i Verve. W czasie wojny tworzył rysunki (wydane z poezjami
J. Préverta jako Trente dessins 1946), rzeźby i poezje, a także fotografował
rzeźby w pracowni Picassa. 1945 wrócił do fotografii ulicznej, zakazanej
podczas niemieckiej okupacji (album Seville en fete 1954). Pisał opatrywane
własnymi zdjęciami książki poświęcone paryskiej bohemie (m.in. Picassowi).
Wykonywał projekty scenografii, do których wykorzystywał powiększone
własne |
 |
||
|
|
|
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
|
|
